Mijn succesverhaal met EK© Lege Brooddozen

"Lege brooddozen. Tom en Sara uit de lagere school hadden er ook één.  Monique, een alleenstaande mama, bleek het heel druk te hebben aangezien ze zorgde voor haar alleenwonende moeder met dementie."

Brooddozen

Lege brooddozen

Tom en Sara uit de lagere school hadden er ook één.  De leerkracht signaleerde nog andere zorgen waardoor het CLB in gesprek ging met Monique, de alleenstaande mama.  Die bleek het heel druk te hebben en maakte een vermoeide indruk. Mama Monique zorgde voor haar alleenwonende moeder met dementie.

De CLB medewerker vroeg aan Monique “ Zijn je familie en vrienden op de hoogte dat het allemaal veel is voor jou?”  Nee, natuurlijk niet, want ik doe hard mijn best.

Waarop de CLB medewerker antwoordde:

“Kun je je voorstellen dat je je zorgen zou kunnen delen met je familie en een paar vrienden?”

Kun je je voorstellen dat het mogelijk is dat deze mensen samen met jou en je kinderen nadenken over hoe het beter zou kunnen gaan voor jullie?”

Monique kon het zich nog niet goed voorstellen, maar stemde in met een gesprek met een EK©-vrijwilliger.

De vrijwilliger van EK© kwam langs en luisterde naar Monique. Monique bleek 3 jongere zussen te hebben die weinig betrokken werden in de zorg voor hun moeder omdat ze eerder pantoffels naar hun hoofd kregen, in plaats van haar te mogen helpen. Zoiets kan gebeuren bij mensen met dementie.

Monique stond toe dat de vrijwilliger van EK© met haar zussen ging praten. De zussen waren bezorgd, maar ook opgelucht dat Monique aangaf dat het allemaal veel was. Na enkele gesprekken kon de vrijwilliger ook langs gaan bij de buren, bij de papa van een vriendinnetje van Sara en bij 2 uit het oog verloren vriendinnen van Monique. Ze had geen tijd weet je wel. Niemand bleek te weten dat het zo zwaar was voor Monique.

De EK-vrijwilliger organiseerde samen met Monique, Tom en Sara een bijeenkomst -een Eigen Kracht Conferentie–  waarop alle betrokkenen samen kwamen om na te denken hoe het beter kan gaan.  

En op een Eigen Kracht Conferentie gebeurt er wat buitenstaanders niet kunnen bedenken: de zussen schoten in actie voor Sara en Tom, gingen iets leuks met hen doen en volgden huiswerk op, ze deden boodschappen voor Monique en kookten. De buren namen Sara en Tom vaak mee naar school. En de vriendinnen waren blij dat ze er eindelijk weer mochten zijn voor Monique. Want de moeder met dementie kan niet veranderen, maar hoe het netwerk zich verbindt kan wel veranderen.